Anioł

Spacerowałam z Dracolich po polanie.Minęło już kilka dni,odkąd się poznałyśmy.Chyba źle ją oceniałam.Była bardzo miła,może trochę nazbyt poważna.

-Miss,co to za miejsce?

Spojrzałam przed siebie.Przed nami widać było kilka niewysokich szczytów górskich.Wyglądały przecudnie.

-Nigdy tam nie byłam.

-Może sprawdzimy,co się tam kryje?

-Nie wygląda na bezpieczne miejsce...

-Nie bój się,jesteśmy silne.Damy radę!Chodź!

-No dobrze.

Wspięłyśmy się na najniższy szczyt.Z góry było widać las,polanę,a nawet wodospad.To miejsce jest świetne!Chciałoby się tam zostać na zawsze.A może...

-Może tu przenocujemy?-zaproponowała towarzyszka.

-A jeżeli ktoś tutaj jest?

-Na pewno nie ma.

-A jeżeli już,to gdzie?

-Może tam,w tamtej grocie?

Podeszłyśmy ostrożnie.Wyczuwałam czyjąś obecność...

Nagle zza rogu wyłoniła się grupka wilków.Ni byli przyjaźnie nastawieni.

-Czego tu szukacie?!

Przestraszyłam się,ale nie chciałam tego okazywać.

Głupio by było powiedzieć,że tylko przechodziłyśmy.

-Szukamy tu kogoś!-krzyknęłam.Pierwsze zdanie,które wpadło mi na myśl.

-Spadajcie stąd,albo tego pożałujecie!-zagroził jeden z grupy.

-Nie boimy się was!-wrzasnęła Dracolich.To nie był dobry ruch.

Całe stado się na nas rzuciło.Byłyśmy bezbronne,nie było dokąd uciekać.

Nagle zza chmur wyłoniła się biała wilczyca z równie jasnymi i lekkimi jak puch skrzydłami.Była prześliczna.Stanęła między nami a przeciwnikami.

-Zostawcie je,albo poczujecie mój gniew!

Wilki,głośno piszcząc,uciekły do groty.

-Kim jesteś?-spytałam.

-Enjer.To mnie szukacie,prawda?

-A skąd taki pomysł?

-Mówiłyście,że "szukacie kogoś".To nie o mnie chodzi?

-Szczerze mówiąc...To była tylko wymówka...

-To...Ja przepraszam,pójdę już.

-Nie,nie!Zaczekaj!Chciałabyś dołączyć do naszej watahy?

-Przecież jestem aniołem!

-To co?Nam to nie przeszkadza.

-Serio?Nikt nie chciał mnie przyjąć z tego powodu.i dlatego,że potrafię zamieniać się w człowieka-anioła.

-Pokaż nam!-krzyknęła Dracolich.

Enjer zamknęła oczy i szeptała coś pod nosem.Nagle zabłysnęła jasnym i światłem i zmieniła się w młodą dziewczynę o długich,prostych włosach.O dziwo,miała takie same skrzydła,jak przedtem.Była urocza.

-I jak?-spytała.

-Świetnie!

-I słodko!-dodała Dracolich.

Enjer zmieniła się z powrotem w wilczycę.

-Chyba znam kogoś,kto chce dołączyć do naszej watahy.

-A więc prowadź!-wrzasnęłam z entuzjazmem.